Woord vooraf

De Izegemse Watersportvereniging v.z.w.heeft in 25 jaar een hele evolutie doorgemaakt. Gestart als een bescheiden poging om in Izegem de watersport op gang te brengen groeide de vereniging in 25 jaar uit tot één van de grootste watersport verenigingen op de binnenwateren in Vlaanderen.

Dank zij de nooit aflatende inzet van de stichters en de latere bestuursleden, gekoppeld aan een gezond financieel beleid en een realistische kijk op het verenigingsleven, bloeit de vereniging in 1998 zoals niemand had durven hopen. Niet alleen aan het uitbouwen van een lokale sportieve vereniging, zowel recreatieve als competitieve, werden de nodige zorgen besteed.

De Izegemse watersport
vereniging lag ook mee aan de basis van de uitbouw van een regionale en provinciale werking. Dikwijls nam zij het voortouw om bij de nationale federatie de nodige aandacht en waardering af te dwingen voor het Westvlaamse watersportleven. De aandacht ging bovenal naar het uitbouwen van het recreatieve luik van haar werking. Daarmee kwam de  vereniging één van haar basisdoelstellingen na: het bevorderen van de watersport in het algemeen en waterski in het bijzonder.

Heel wat
actieve water-skiërs van nu kregen in de IWV hun eerste initiatie of volgden er vervolmaking. Tevens was een hoofdbekommernis om de waterskisport uit de elitaire en exclusieve sfeer te halen door het bereikbaar te maken voor
iedereen. Door het ter beschikking
stellen van skimateriaal en het gebruik van een eigen clubboot aan eerlijke prijzen werd daaraan tegemoet gekomen.

Heel belangrijk in de werking was de integratie van de gehandicapten in de clubwerking. Voor deze mensen werden speciale formules uitgewerkt. Er werd gezorgd voor aangepast materiaal en tijd en geld werden vrij gemaakt voor initiatie en recreatie. Het is dan ook met een zekere fierheid dat de Izegemse Watersportvereniging vzw ter gelegenheid van het 25-jarig bestaan dit bescheiden boekwerkje aanbiedt aan haar leden en relaties. Hierin wordt aan de hand van tekst en fotomateriaal een relaas gegeven van 25 jaar watersport in Izegem.
 

In het begin was er water...

Enkele jonge fervente watersporters uit Izegem en omgeving beoefenden hun geliefkoosde sport aan onze Noordzeekust in Oostende of op de "Lac van Loppem". Op zekere dag begin de zeventiger jaren opperden zij het idee om zelf met een clubje te starten in de borstelstad. Het water van het kanaal

Roeselare - Leie leek daar een geschikte locatie voor.

Einde 1973 verschijnen in het Belgisch staatsblad de namen van Lucien Callebert, Dirk Decoopman, Freddy Wylein en Pol Behaeghe als de stichters van een nieuwe v.z.w.. De Izegemse Watersportvereniging is geboren. Een vereniging zonder leden is er geen en de stichters schrijven in dit jaar hun eerste lid in. De eerste contacten worden gelegd met de toenmalige burgemeester van Izegem, de heer Gustaaf Nyffels en de directeur van de dienst Waterwegen in Kortrijk, de heer G. Delahouttre voor het bekomen van de nodige toelatingen om op het kanaal Roeselare - Leie te mogen waterskiën.
Na de
nodige vergaderingen en het nodige overleg

wordt een eerste waterskitraject afgebakend vanaf de centrale brug in Izegem in de richting van Roeselare over een afstand van 500 meter. Vanaf de eerste bijeenkomst was ook toenmalig ingenieur Jan Balduck van de Dienst Waterwegen aanwezig. Hij zou de persoon worden die van meetaf aan het initiatief van IWV op zijn waarde inschatte. De ontwikkeling van de watersport recreatie op de Vlaamse binnenwateren is voor een groot deel aan hem te danken. Ook nu nog kunnen de watersportclubs op zijn

begrip en medewerking rekenen.

Een voorlopige
toelating voor het varen aan hoge snelheid wordt door het bestuur van waterwegen afgeleverd. De pret kan beginnen.Vanaf dat moment wordt er gewerkt aan het vervaardigen van de nodige accomodatie. Om een boot te water te laten was er langs het kanaal geen enkele slipway voorzien, dus moest het gemaakt worden.

1974
Grootse plannen . . .

Reeds van in het begin hebben de stichters grootse plannen. In de zomer van dit jaar wordt de eerste slipway geïnstalleerd ter hoogte van de Izegemse centrale brug. Het is een eenvoudige houten constructie

die elke keer opnieuw in en uit het water moet gehaald worden bij gebruik. De reguliere scheepvaart mag immers geen enkele hinder ondervinden van de watersport. Naast het vervaardigen en het onderhoud van het nodige materiaal wordt er werk gemaakt van de ledenwerving. Een vereniging

leeft immers enkel bij de gratie van haar leden. Alle begin is moeilijk en er wordt in dit eerste jaar gewerkt met een dertigtal leden.

Onder hen bevindt zich ook Lionel Vanhuysse uit Rumbeke. Hij zal later één van de grootste bezielers en pleitbezorgers van de vereniging worden. De stichters en de eerste bestuursleden zagen het reeds bij het begin groots. In datzelfde jaar 1974 plannen zij een eerste waterski-show. Voor Izegem en de regio is dit totaal nieuw en nooit gebeurd. Ter gelegenheid van Izegem kermis, begin september zal het gebeuren. Tussen de aangemeerde vrachtboten in het kanaal wordt deze waterski-show een grote flop. Amper een twintigtal toeschouwers en alle deelnemers vallen letterlijk in het water. De "leute" en het "plezier" bij de deelnemers is er des niet te minder om. De clubgeest is er reeds dan bij.

1975

IWV wordt volwassen . . .

De bescheiden gestarte vereniging neemt in dit jaar een hoge vlucht. Het ledenaantal stijgt tot 150. Er wordt werk gemaakt van het aanleggen

van een vaste slipway ter hoogte van 'Kachtem brug' en een echt clubhuis wordt ingericht. Dit gebeurt in het leegstaand café 'Het sas' aan het sas in Kachtem. Er wordt gebouwd en verbouwd dat het een lust is.

Na enkele kleine en grote transformaties
zoals het bouwen van een open haard met sierschouw, het installeren van stortbaden, het plaatsen van de nodige sanitaire leidingen en afvoeren wordt het café omgedoopt tot 'IWV-clubhuis'. Tinneke en Louis Derouck nemen er hun intrek en worden de eerste en onvergetelijke clubuitbaters. Er worden voor het eerst in de geschiedenis van de club een openingsavond van het seizoen en een mosselsouper ingericht. Dit blijven ook nu nog na 25 jaar de klassiekers in het clubleven.

In dit jaar wordt door de leden samengewerkt aan de aanleg van een vijftiental pontons in het kanaal. Ze worden vervaardigd met metalen vaten en kunstig, maar niet al te stevig timmerwerk.In de winter tenslotte wordt het clubhuis uitgebreid door de inname van de garage in het gebouw. Al deze werken worden door de leden uitgevoerd.

1975 betekent eveneens de start van het clubblad, 'Clubnieuws' gedoopt. Het is een bescheiden clubblad bestaande uit een drietal gestencilde blaadjes zonder kaftomslag. Daarin krijgen de leden de nodige informatie en verslagen van gebeurtenissen voorgeschoteld.

Naast het waterskiën nemen de leden deel aan allerlei activiteiten. De meest in het oog springende is de deelname aan het nieuwe BRT-spelprogramma 'Hallo met Henk', geanimeerd door Henk van Montfoort, waar verenigingen het tegen elkaar opnemen. Het bescheiden IWV uit het verre West-Vlaanderen bindt de strijd aan met de prestigieuse Viersel Waterski-club uit

Limburg. Met twee eivolle bussen trekken deelnemers en supporters naar het Amerikaans theater in Brussel. Met z'n allen overstemmen zij de honderden opgekomen Will Tura-fans met hun aanmoedigingen. Tegen alle verwachtingen in verslaan onze leden, met de steun van een goed georganiseerd thuisfront, op een grandioos manier hun tegenstrevers en nemen de felbegeerde trofee, een marmeren telefoontoestel mee naar het verre Izegem.

Het hoogtepunt dit jaar is ongetwijfeld de volwaardige waterski-show die dit keer prachtig slaagt en waar naar schatting ruim 5.000  toeschouwers op afkwamen. Het is de eerste echte en volwaardige  waterskishow die er in onze provincie op een openbare waterweg gehouden wordt.

Als afsluiter van het seizoen wordt ook in dit 1975 voor de eerste keer een groot privaat avondfeest gehouden in de salons 'Groenpark' in Gits. Ook dit wordt een groot succes. Voor de leden wordt gestart met een IWV- documenten service. De clubleiding brengt allerhande aanvragen en documenten voor hen in orde. Het bezorgen van vaarplaten, skivergunningen en vaarvergunningen behoort voortaan tot de taken van het

secretariaat.

1976

IWV groeit en treedt naar buiten...

Het succesverhaal van de Izegemse Watersportvereniging gaat ongestoord verder. Het ledenaantal groeit spectaculair en bereikt nu reeds de kaap van 300. Binnen de clubwerking wordt speciale aandacht besteed aan de jeugdwerking. Er wordt een afzonderlijke jongerengroep opgericht. De vertegenwoordigers van de jeugd kunnen zelf initiatieven nemen en activiteiten organiseren, bijgestaan door het voltallige bestuur.


Het clublokaal ondergaat nog steeds
aanpassingen en wordt verder uitgebouwd tot een meer permanente ontmoetingsplaats voor de leden. Ook voor de allerkleinsten wordt er gezorgd. Naast het clublokaal wordt een speeltuin ingericht.

Op sportief vlak worden verder inspanningen gedaan om het waterskiën te promoten. Door de club wordt er ski-materiaal aangekocht en gratis ter beschikking gesteld van de leden. Verder wordt er contact gezocht met andere watersportverenigingen. Zo verbroedert de Izegemse Watersportvereniging met de Gentse Watersportvereniging. Er wordt een overeenkomst gesloten die toelaat dat de leden van de twee verenigingen gebruik kunnen maken van elkaars accommodaties.

Verder wordt er deelgenomen aan 'Sport Real 76' en voor de eerste maal deel genomen aan de Izegemse Zwemmarathon. Ook op competitievlak wordt één en ander ondernomen.

Begin augustus neemt een
17-jarig lid, Rik Cinjaere deel aan de Belgische kampioenschappen 'blootvoetskien' en behaalt de titel. De eerste kampioen is binnen voor de IWV.

In diezelfde zomer wordt er een nieuwe activiteit in het leven geroepen : de botenzoektocht. Een recreatieve botenzoektocht wordt georganiseerd op de oude Leie tussen Deinze en Sint-Maartens-Latem. Heel wat leden nemen hieraan deel. Op deze wijze worden de leden ook dichter gebracht bij de prachtige natuur van dit gebied.


Tijdens de winterperiode worden allerhande
winteractiviteiten georganiseerd,

zoals wandeltochten en voetbal. Op deze manier blijven de leden ook in het stille seizoen nauw bij de club betrokken.

Het hoogte punt in 1976 is echter, hoe kan het ook anders, de tweede grote Waterskishow op het kanaal ter hoogte van het clubhuis. Voor deze nog grootser opgevatte editie komen maar liefst tussen de 12 en de 15.000 toeschouwers opdagen. Niet minder dan 75 boten worden ingezet. Verder is er een optreden van de paraclub

uit Moorsele die voor een extra noot zorgt.

Tenslotte wordt het  clubinformatieblad verder uitgebouwd , in een nieuw kleedje gestopt en van publiciteit voorzien zodat dit autofinancierend is.

1977

IWV heeft opnieuw grootse plannen .

Enkele leden zijn nu reeds zo ver gevorderd in het waterskiën dat er stilaan

gedacht kan worden aan competitie. Zo nemen de eerste IWV-leden in dit jaar deel aan nationale waterskiwedstrijden. De resultaten zijn uiteraard nog niet onmiddellijk schitterend, maar de skiërs zijn gemotiveerder dan ooit om zich verder te vervolmaken.

Naast deelname aan het klassieke waterskiën voelen enkelen zich ook geroepen om aan waterski-racing te gaan deelnemen. De eerste stappen worden hiertoe gezet. Er wordt echter ook aan andere watersporten gedacht en de mogelijkheden worden onderzocht om ook windsurfen te beoefenen. Er wordt zelfs een initiatiecursus windsurfen verzorgd door het BLOSO.

Om de watersport te promoten laat het IWV bestuur niets aan het toeval over. Zo verzorgt de IWV een infostand op de vakantiebeurs in de Kortrijkse Hallen. Dit initiatief geniet heel wat bijval en overtuigt er het bestuur van om op de ingeslagen weg verder te gaan. Stilaan echter komen de verbredingswerken aan het kanaal in hun eindfase. Dit betekent ook dat het clubhuis en de aanlegplaatsen in het kanaal tot verdwijnen gedoemd zijn. Dit mag echter het voortbestaan van de vereniging niet in het gedrang brengen.

De
IWV-bestuursleden kijken dan ook uit naar een nieuwe locatie aan de overzijde van de Noordkaai. De eerste contacten worden gelegd met de toenmalige burgemeester Werner Vens voor het oprichten van een nieuw clublokaal. Na de nodige besprekingen stelt de stad Izegem een stuk grond ter beschikking in erfpacht voor een periode van 99 jaar. Dit bevindt zich ter hoogte van het oude sas aan de overzijde van de Noordkaai.

Tevens worden gesprekken gevoerd met Het bestuur van Waterwegen in Kortrijk en Brussel voor het aanleggen van een jachthaven, weg van het kanaal.

1978

Het nieuw clubhuis krijgt vorm . . .

In dit jaar staat de werking volledig in
het teken van de bouw van een nieuw clubhuis. Om dit project financieel haalbaar te maken worden de leden uitgenodigd om een tienjarig lidmaatschap te onderschrijven. Daar volgt een zodanige respons op dat meer dan één miljoen frank kan worden

bijeengehaald.

Nu kan er daadwerkelijk aan
de bouw van het clubhuis gewerkt worden. De werken nemen een aanvang na het bekomen van de bouwtoelating en de goedkeuring van de plannen op 26 mei. De leden zullen daarvoor de handen in elkaar slaan en zoveel als mogelijk zelf uitvoeren.

Na de
nodige voorbereidingen wordt op vrijdag 22 september de eerste steen gelegd door burgemeester Werner Vens. Het werk kan beginnen.

Naast de bouwperikelen wordt de clubwerking
niet uit het oog verloren. In de werking worden twee groeperingen van mindervaliden ingeschakeld, nl: Levensvreugde uit Kuurne en Dynamica uit Izegem. Op regelmatige momenten worden speciale activiteiten waterski voor hen georganiseerd. Op het competitieve vlak wordt, na de positieve ervaringen van het vorige seizoen, een IWV-racingteam opgericht. Op deze manier krijgt het waterskiracen een geëigende plaats binnen de clubwerking.


De vereniging kan eveneens in dit jaar
terugblikken op vijf jaar werking. Dit

eerste lustrum wordt op passende wijze gevierd met een lustrumavondfeest in de zaal Groenpark in Gits. Vijf jaar IWV heeft geen windeieren gelegd. Het ledenaantal is nu reeds gegroeid tot 450 leden.

1979

IWV-lid wordt Belgisch kampioen waterski-snelheid.

Van zodra de weersomstandigheden het toelaten werken de leden verder aan de bouw van het nieuwe clublokaal. De verbredingswerken aan het kanaal vorderen met rasse schreden. De koker die de binnenhaventjes

met het kanaal verbindt en onder de Noordkaai loopt wordt in dit jaar afgewerkt.

De winter 1978-1979 was nogal streng en de harde vorst zorgde voor heel wat schade aan de aanlegsteigers in het kanaal. Als gevolg van het ijs op het kanaal is een boot van één van de leden gezonken. Dit kan echter het enthousiasme van de leden en het bestuur niet hinderen en op 21 september wordt het nieuwe clubhuis in gebruik genomen.

Ondertussen is de eerste
haven ook reeds klaar gekomen. De aanlegsteigers worden geplaatst en de eerste 48 boten kunnen aanmeren. In het najaar wordt het nieuwe clubdomein oordeelkundig aangelegd en aangeplant met allerlei bomen en struiken.

De inspanningen van de leden van het IWV-waterskiraceteam worden in dit seizoen meer dan beloond. Op het Belgisch kampioenschap behaald Ann Donckels de titel van Belgisch Kampioen snelheidswaterski bij de dames. Hiermee heeft IWV bewezen mee te kunnen met de allergrootsten, wat een enorme stimulans betekent voor de ledenskiërs. Het ledenaantal blijft nog steeds stijgen en klimt tot 508 leden. Het overgrote deel van de leden is al lang niet meer uit Izegem afkomstig, maar bestrijkt de ganse provincie en reikt reeds over de provinciegrenzen heen. IWV wordt een begrip in de waterskiwereld.

1980

De tweede haven krijgt vorm. . .

De verbredingswerken aan het kanaal krijgen hun voltooing. De IWV-haven wordt te klein en er wordt luidop gedacht aan de aanleg van een tweede haven. Daartoe worden opnieuw contacten gelegd met het Bestuur

van Waterwegen. Dit wordt positief onthaald en de idee rijpt om de oude afgebroken sasbrug in eer te herstellen en voor de toekomst te bewaren door ze te plaatsen tussen de twee haventjes. De werken aan de nieuwe haven worden nog in dit jaar begonnen.

De vereniging treedt ook meermaals naar buiten. De overbekende 'Jumborun' met de gehandicapten van het Dominiek Savio-instituut uit Gits kent in 1980 haar tiende editie. Het bestuur van de IWV is er bij de eersten bij en haalt dit grootse gebeuren naar Izegem. Dit gebeurt op zaterdag 23 augustus. Ruim 120 boten worden ingezet voor een boottocht op het kanaal met de gehandicapte kinderen. Ongeveer 1.200 mensen, van piloten over motorrijders, begeleiders en gehandicapten zijn bij deze organisatie betrokken. Dit kan uiteraard niet zonder de steun van andere verenigingen.

Deze gebeurtenis is het hoogtepunt
uit de IWV-geschiedenis. Niet alleen de boottocht maar alle actviteiten van die dag worden door IWV tot een goed einde gebracht. Daarover wordt 's avonds verslag uitgebracht in het TV-journaal van de BRT. 1980 staat ook in het teken van 900 jaar Izegem.

Bij die gelegenheid wordt een "Dag
van de watersport" georganiseerd met een waterski-show waarbij ongeveer 8.000 toeschouwers komen opdagen. Het ledenaantal bereikt op het einde van 1980 een nieuw record. De kaap van 650 leden wordt gehaald.

1981

Uitbreiding van het IWV-bestuur. . .

Voor de bestuursploeg van in het begin, bestaande uit vier leden wordt het allemaal wat teveel. Het bestuur wordt dan ook uitgebreid tot tien bestuursleden. Het secretariaat komt in handen van drie leden, een technische dienst wordt opgericht en de jeugd krijgt twee vaste vertegenwoordigers in het bestuur.

De werken aan de tweede haven vorderen snel en 1981 wordt eerder een sabatjaar na de grootse manifestaties van 1980. Het clubleven ligt echter niet stil, maar alle activiteiten blijven enigszins binnen de club.

IWV is niet de enige vereniging die van het water van het kanaal gebruik maakt om hun sport te beoefenen. Aan de overkant van het kanaal huist de vissersclub "De sasvissers". Om de goede verstandhouding tussen beide verenigingen te bevorderen wordt besloten om jaarlijks een viswedstrijd te organiseren voor professionele Sasvissers en amateuristische IWV-vissers.

In het voorjaar is het zover en met veel
enthousiasme verbroederen de beide verenigingen op die manier. De "Dag van de watersport" wordt opnieuw georganiseerd voor de leden. De uitwerking daarvan wordt door de IWV-jongeren op punt gezet. Dit gaat door in de maand augustus. De deelnemende leden worden allerhande behendigheidstesten en zoekopdrachten voorgeschoteld, zowel op als naast het water.

In aansluiting op de Jumbo-run van een jaar eerder besluit het IWV-bestuur om vanaf nu elk jaar een speciale dag van de gehandicapten te organiseren. Een honderttal anders-validen uit een viertal verschillende

instituten uit de provincie worden voor één dag uitgenodigd in de IWV.

Naast een warm onthaal worden hen een uitgebreide barbecue, een boottocht en een vieruurtje aangeboden. Dit heeft voor de eerste maal plaats op 19 september 1981. Voor de eerste keer in het IWV-bestaan loopt het ledenaantal licht terug. Het jaar wordt afgesloten met 600 leden.

1982
De vereniging feest en rouwt...

In dit jaar krijgt het nieuwe IWV-clubdomein
haar uiteindelijke gelaat. De werken aan de tweede haven worden beëindigd en de groenaanleg rond het clubhuis wordt voltooid. In de IWV-haventjes is er  nu plaats voor 100 boten.

Als kroon op het
werk pronkt de oude ophaalbrug van het voormalige sas in Kachtem tussen de twee haventjes. Aldus wordt een stukje industriële

archeologie van de ondergang gered. Voor de IWV-leden wordt de vaaraccomodatie gevoelig uitgebreid.

Na vele onderhandelingen
kan een nieuw vaar- en skitraject in gebruik worden genomen. Voortaan mag er snel gevaren worden vanaf de zwaaikom in Izegem tot voor de Schaapsbrug in Roeselare. Het nieuwe traject bedraagt nu 2.800 m in de plaats van de vroegere 500 m in de richting van Izegem.

Het clubhuis ondergaat een grondige
vernieuwingsbeurt. Het interieur wordt opgefrist en ondergaat enkele aanpassingen. In dit clubhuis worden allerlei nieuwe activiteiten georganiseerd tijdens de wintermaanden zoals een wijndegustatieavond en een gespreksavond over de watersport. Meer en meer vinden niet IWV-leden en organisaties hun weg naar de "skiclub".

De
recent opgestarte Promotie jeugdsport die de eerste tri-athlon in Izegem organiseert kiest het IWV-domein als startplaats voor die wedstrijd op 21 augustus.

Op 29 augustus van dit jaar gaat traditioneel de "Dag van de Watersport" door. Die hele zondag treden vele IWV-leden tegen elkaar in het strijdperk tijdens een ludiek spel op en naast het water. Het is prachtig weer en de "ambiance" is uitstekend.

Even na de middag krijgen de IWVbestuursleden

het bericht dat hun collegabestuurslid Lionel Vanhuysse in een Roeselaars

ziekenhuis overleden is. Het nieuws slaat bij de leden in als een bom. Een

trouw IWV-lid, een echte vriend van iedereen, de stuwende kracht achter IWV is niet meer. De dag eindigt in diepe rouw en verslagenheid.

Lionel had nog zoveel plannen, nog zoveel te doen. Hoe moet het nu verder

zonder hem?

Het seizoen eindigt met 600 leden en een lege stoel in het bestuur en de beheerraad.

1983

Het grote jubileum . . .

De tiende verjaardag van de IWV belooft iets groots te worden op alle gebied. Er wordt ijverig verder geïnvesteerd in accomodatie, in activiteiten en in mensen.

Aan de slipway in het kanaal wordt een startponton in gebruik genomen zodat skiers op een comfortabele manier kunnen starten en landen.

De parking voor het
clubhuis wordt geasfalteerd zodat natte, modderige of stofferige schoenen tot het verleden gaan behoren.

De jeugdploeg neemt de skitouwtjes letterlijk en figuurlijk stevig in handen. Met een eerste eigen skiboot(je), "Dotje" gedoopt worden dit jaar niet minder dan 576 skibeurten gegeven verdeeld over 167 verschillende skiërs. Dit betekent 72 uren onafgebroken varen. Er wordt geskied op

woensdag-, vrijdag- en zaterdagavond en op zondag.

Op zaterdagvoormiddag is het skiën
voorbehouden aan de leden van Dynamica-Izegem, een sport- en recreatievereniging voor gehandicapten.

In de zomer van 1983 worden de eerste twee echte waterski-weekends ingericht op 13,14 en 15 mei en op 17 en 18 september met groot succes.


Het hoogte punt van het tienjarig bestaan
vormt de "Badkuipenrace" op zondag 28 augustus. Tussen de 8 en 10.000 supporters en toeschouwers komen hun deelnemers aanmoedigen in hun strijd op het water.


Acht verenigingen bekampen elkaar om een
prijzenpot van 100.000 frank in de wacht te slepen. De meest kleurrijke en originele vaartuigen gleden er over het water.

1984

IWV op kruissnelheid . . .


Na het drukke jubileumjaar 1983 komen de
IWV-bestuursleden even tot rust, maar niet voor lang. Het jaar wordt ingezet met een nieuwjaarsreceptie voor de leden en de vrienden en dit voor de eerste keer. Dit wordt het begin van een lange traditie.

1984 wordt een jaar in het teken van de jeugd, de recreatie en de competitie. De IWV-clubboot is niet meer uit het waterskibeeld weg te slaan en er wordt gewerkt aan de uitbouw van een eigen arsenaal van skimaterialen. Naast de aankoop van o.a. figuurski's wordt er in dit seizoen door de eigen jongeren een speciale zitski voor gehandicapten geconstrueerd. Het is Paul Duyvejonck van Dynamica die de eer te beurt valt om deze zitski in te skiën, met groot succes.

De in de vorige jaren ingezette inspanningen om ook competitief mee te kunnen worden verder gezet. Op 27 mei organiseert de club een B-wedstrijd waterski en op 31 mei gaat een A-wedstrijd in het kader van het Kampioenschap van Vlaanderen door. In het weekend van 1 juli en van 16 september verzorgen de IWV-jongeren twee waterski-initiatie weekends.

Tijdens de zomer wordt het clubdomein
verder aangekleed en een omheining aan de straatkant wordt geplaatst. Dit moet de veiligheid voor de kinderen verhogen. De Noordkaai is immers een heel drukke weg geworden en oversteken wordt met de dag gevaarlijker. In het kader van een reportage over Izegem worden er in en rond IWV televisieopnamen gemaakt door de BRT.

De vereniging
is een vaste waarde geworden bij de presentatie van de stad. Om de winter niet in leegheid door te brengen; waterski is een zomersport; gaan de IWV-jongeren samen op skivakantie naar de sneeuw. Dit gebeurt in  samenwerking met Turnclub Apolloon uit Ardooie.

Verder wordt een revue op touw gezet en in de wintermaanden repeteren enkele IWV-leden iedere week. Op 5 mei, bij het begin van het seizoen wordt "'t Spettert hier tot op 't land" opgevoerd in het IWV-clubhuis. Het is een anekdotisch geheel waar de meest markante figuren en gebeurtenissen uit de vereniging in hun hemd worden gezet.

Om het ledenaantal hoeft men zich geen zorgen te maken. Dit blijft nagenoeg stabiel en schommelt tussen de 600 en de 700 leden. Daarbij zijn ook een 5 à 10% buitenlanders: Fransen, Nederlanders en Duitsers. Hiermee bewijst IWV dat zij ook internationaal geen onbekende is.

1985

Het wordt dringen op het kanaal ...

Steeds meer en meer mensen worden aangetrokken tot varen en waterskiën. Op vrije dagen bij mooi weer gonst het van de drukte op het kanaal op in het clubdomein.

Met deze drukte wordt het ook steeds gevaarlijker langs het kanaal en op de weg bij het oversteken. Na herhaalde en tevergeefse pogingen van het clubbestuur om van de bevoegde overheid enigerlei maatregelen te verkrijgen voor aangepaste signalisatie besluit het IWV-bestuur om zelf de nodige signalisatie te plaatsen. Langs het kanaal worden aan de weg knipperlichten geplaatst om de automobilisten te waarschuwen voor de gevaarlijke oversteekplaats.

Het bestuur en het beheer van de vereniging nemen steeds meer werk in beslag en de druk op de schouders van de beheerraadsleden, die tevens in het bestuur zetelen, neemt toe. In dit jaar wordt beslist om het beheer en het bestuur van de vereniging te scheiden. De beheerraadsleden trekken zich uit het bestuur terug. Het bestuur wordt herschikt en uitgebreid.
Tevens wordt van de gelegenheid gebruik gemaakt om de bestuursploeg te  verjongen door het opnemen van enkele mensen uit het jongerenbestuur.

Op het sportieve vlak gaat alles rustig zijn gang zonder grote sportmanifestaties. De initiatieavonden en namiddagen kennen  een grote bijval en de clubboot moet soms op zijn adem trappen.

Recreatief komt de IWV opnieuw naar

buiten met een grote waterskishow op 31 augustus. Het is een show in de traditie van de vroegere shows met vele nummers klassiek waterskiën. De opkomst is eerder matig. Ongeveer 2000 toeschouwers komen erop af. Men is de laatste jaren wat teveel verwend geworden in Izegem op het gebied van waterski.

Verder neemt een IWV-ploeg deel aan de voertuigenrace ingericht door Dynamica op het Kachtemseplein. Zij behalen er de overwinning.

De accomodatie wordt verder in topvorm gehouden door het herinrichten van de douches en kleedkamers en het plaatsen van aangepaste verlichting op de parking. Een clubvlaggetje en wimpel worden ontworpen met het karakteristieke IWV-eendje en een fris pintje in de clubbar kost 25

frank.

1986

Stilte aan de Noordkaai 31. . .

In dit jaar blijft het even stil aan de Noordkaai 31. Na de drukke voorbije jaren

is men aan een rustpauze toe. De traditionele activiteiten gaan  gewoontegetrouw hun gang. Bij het begin van de zomer is het ledenaantal opgelopen tot 450 leden. De in het vorig seizoen geplaatste wegsignalisatie

begint stilaan resultaten op te leveren. Automobilisten worden meer en meer

vertrouwd met de soms wel gevaarlijke situatie ter hoogte van IWV en houden er dan ook rekening mee.

Daar het op zaterdag en zondag in de haventjes en op het kanaal heel druk geworden is laat de noodzaak zich voelen om orde en regelmaat te scheppen in het hele gebeuren. Daartoe wordt in een experimentele fase een soort havenmeesterdienst opgestart. Een paar personen uit het clubbestuur nemen deze taak op zich en vertoeven op deze dagen op en rond het kanaal en de havens om alles in goede banen te leiden

De jongeren binnen de clubwerking werken dit jaar mee aan de organisatie van een sportkamp van de sportdienst van de gemeente Lendelede. Naast windsurfen en kajakken wordt op IWV een beroep gedaan voor de initiatie van waterski.

Niettegenstaande
de drukke werking van de jongeren maken die zich toch zorgen. De opvolging van de jongerenverantwoordelijken laat op zich wachten. Eens te meer dreigt men in een "gat" terecht te komen wat de jeugdwerking aangaat. Er worden in dit seizoendan ook allerlei pogingen ondernomen om jongeren aan te trekken en tot een engagement te bewegen. Eén middel daartoe is de vernieuwing van de clubboot die in het vooruitzicht wordt gesteld.

Tegen het
jaareinde is er op dat vlak enig soelaas gerezen en enkele jongeren dienen zich  aan om de leiding van de jongerenwerking over te nemen. De toekomst van de vereniging is opnieuw verzekerd.

1987

De crisis laat zich voelen . . .

Op het einde van de jaren tachtig is
het economisch klimaat wat onzekerder geworden. Sommige leden haken af. Een boot kost immers geld. Het ledenaantal zakt in dit jaar tot zo'n 520 leden. Niettegenstaande draait het clubleven op volle toeren. Daar laat de crisis zich niet voelen.

De oude (eerste) clubboot "Dotje" wordt vervangen door een zwaarder exemplaar met een 110 pk sterke krachtbron. De nieuwe clubboot wordt "Loeti" gedoopt. Om deze aankoop te helpen financieren organiseren de jongeren een eerste "Young Peoples Party". Het wordt een spetterend avondfeest waar zowat 650 jongeren (en ouderen) op afkomen. 

Op aanvraag van enkele leden roept het IWV-bestuur een "Botenwijding" in het leven. Op de eerste zondag van de maand mei worden 38 boten voor een behouden vaart gezegend door de pastoor van Kachtem.

De experimenten met de taak van havenmeester
zijn in het vorig seizoen in goede aarde gevallen en in het bestuur wordt dan ook beslist om de functie van havenmeester een definitieve vorm te geven. Die havenmeester zal op de drukste ogenblikken instaan voor de goede gang van zaken, het onthaal van leden en bezoekers en het toezicht in de havens. Deze taak wordt door de reeds dienstdoende havenmeesters aangevuld met enkele vrijwilligers, IWV-leden, op zich genomen in een beurtrol.

1988

De vereniging jubileert . . .

Na vijftien jaar werking onder leiding van de heer Lucien Callebert, voorzitter,

acht het bestuur de tijd rijp om een bestuurswissel door te voeren. De jongeren die zich reeds een vijftal jaar inzetten in het bestuur worden in de bestuurraad met uitgebreide bevoegdheden bedacht. De voorzittersrol wordt over genomen door de heer Johan Viaene, de vroegere jongerenvoorzitter.

De vorige voorzitter  wordt door de nieuwe ploeg gehuldigd voor zijn

vijftien jaar onbaatzuchtige en onnavolgbare inzet. Door de overkoepelende federatie wordt IWV in zijn werking erkend en gewaardeerd.

Als bewijs daarvan wordt een IWV-bestuurslid opgenomen in de technische commissie van de LFWS (Landelijke federatie voor Waterski) bij de dienst promotie van de waterskisport.

In dit jaar wordt van de bevoegde overheid bekomen dat de vaaruren waarop snelvaren toegelaten is met één uur vervroegd wordt. Snelvaren kan voortaan vanaf 17 uur i.p.v. vanaf 18 uur op weekdagen.

Een groots aangekondigd feest ter gelegenheid van 15 jaar IWV met als grote attraktie het vestigen van een wereldrekord trekken van waterskiërs door de krachtpatser Walter Arfeuille wordt op het laatste ogenblik afgeblazen en een jaar uitgesteld. IWV feest binnenskamers op de traditioneel geworden "Dag van de watersport" in augustus.


De accomodatie wordt in 1988 uitgebreid
met een zonneterras met aangepaste zonwering. Het ledenaantal bereikt op het einde van dit jaar een absoluut dieptepunt en strandt op 456 leden. De clubboot "Loeti" beleeft gouden dagen en trekt honderden skiërs.

Tussen de IWV-leden gerecruteerde
jongeren worden opgeleid tot clubbootpiloot of volgen een cursus van waterskimonitor of trainer.

1989

Recordpoging . . .

Dit jaar kenmerkt zich door de voorbereiding
van de in het vorig jaar uitgestelde recordpoging van Walter Arfeuille. Op 20 augustus, tijdens een grote waterskishow, trekt deze krachtpatser maar liefst acht skiërs met de tanden uit het water. Twee boten waren nodig om deze klus te klaren. Dit exploot komt in het Guiness Book of records. Met een jaar vertraging

wordt op deze dag het 15-jarig bestaan van de IWV gevierd.

Het clubinformatieblad wordt in dit jaar op een nieuwe leest geschoeid. In de

plaats van een driemaandelijkse uitgave komt er één degelijke publicatie bij het begin van het seizoen. Tijdens het seizoen komen occasioneel nieuwsbrieven bij de leden toe. De nieuwe publicatie, IWV-gids

gedoopt, wordt een klein verzorgd boekwerkje boordevol praktische informatie over het clubgebeuren, de voorschriften en bevat eveneens het volledige clubreglement.

Op het gebied van de accomodatie worden

de aanlegsteigers van een nummering voorzien en de bevloering van het terras wordt vernieuwd en uitgebreid. Verder worden de nodige onderhoudswerken nauwgezet uitgevoerd.

Het bestuur van de IWV zet de eerste stappen bij de bevoegde minister, Johan Sauwens, om te bekomen dat de sluizen op zon- en feestdagen worden opengesteld voor de pleziervaart in Vlaanderen. Onder impuls van de IWV-bestuurders wordt er werk van gemaakt bij de bevoegde overheden.

Het sportieve wordt nimmer uit het oog
verloren en de IWV-jongerengroep organiseert maar liefst drie officiële waterskiwedstrijden waarvan één B-wedstrijd en twee A-wedstrijden. Aan deze wedstrijden nemen enkele IWV-ers deel en behalen behoorlijke resultaten. Voor kampioenentitels zijn onze leden nog niet in de wieg gelegd. Het ontbreken van de accomodatie voor slalom en schansspringen is daar niet vreemd aan.

In het clubhuis verschijnen nieuwe gezichten achter de toonbank. Joris en Lidy worden de nieuwe uitbaters van de clubbar en vervangen Rita en Paulette.

1990

De jeugdwerking op een laag pitje...

Iedere vereniging die toekomstgericht wil denken heeft nood aan een groep jongeren die voor de aflossing zullen zorgen. Ook daar ontsnapt de IWV niet aan. Niettegenstaande intense inspanningen van het bestuur en het toenmalige jeugdbestuur om voor die aflossing te zorgen zal 1990 voor

een malaise zorgen in de jeugdwerking. De zo broodnoodzakelijke recrutering van jongeren komt niet van de grond bij gebrek aan jongeren in het ledenbestand. Er valt een "gat" in het ledenbestand. Tussen de

minder dan twaalfjarigen en de achttienplussers zijn er maar weinig jongeren te ontwaren. De werking zal zich in dit jaar dan ook toespitsen op deze problematiek.

Door hun
jarenlange inzet voor het jeugdwerk zijn twee IWV-bestuursleden geen onbekenden bij de overkoepelende federatie. Deze federatie doet dan ook een beroep op Vincent Holvoet en Jean-Claude Callewaert en neemt hen op in de technische commissie om te werken aan de "Promotie van de watersport". Dit zal eveneens voor de IWV een stimulans betekenen in de werking naar de jeugd toe. Van bij het ontstaan van de vereniging werden moeite noch tijd gespaard om de watersport te promoten en te democratiseren.

Niettegenstaande de goede contacten met de Landelijke Federatie wordt West-Vlaanderen toch stiefmoederlijk behandeld. Onder impuls van het IWV-bestuur worden in 1990 alle West-Vlaamse watersportverenigingen opgeroepen om zich in een provinciale groepering te verenigen en samen op te treden tegenover de federatie. In december volgt een eerste bijeenkomst van een achttal verenigingen in het clubhuis van de IWV. Daar wordt een overkoepelende West-Vlaamse vereniging gesticht met de naam "West-Vlaamse Vereniging voor WaterSport" (WVWS). De vereniging die samengesteld is uit vertegenwoordigers van de verschillende clubs zal samen hun gemeenschappelijke belangen verdedigen bij de LFWS. De voorzitter van de WVWS wordt IWV-bestuurslid Jean-Claude Callewaert.

In de IWV zelf verloopt de werking zoals de vorige jaren. Er wordt geskied en

gevaren dat het een lust is.

Het clubleven 
draait op volle toeren. Voor de jeugdigen onder de leden worden pedagogisch verantwoorde speeltoestellen geplaatst op het grasterrein en de zandbak wordt heraangelegd.

Om de watersport te promoten wordt actief deelgenomen aan de sporthappening in de Roeselaarse hallen en aan de slothappening van de eerste Watersportdag op het strand van Knokke-Heist in mei.

Verder
neemt een IWV-ploeg deel aan de viering van 15 jaar Dynamica. Niet alleen in de aflossing van de jeugd rijzen er problemen.

Ook de uitbating
van het clubhuis en het toezicht in de havens en op het clubdomein raken een beetje in het slop en het bestuur vertrouwt bij het begin van het seizoen de uitbating toe aan Frieda en Pol Deceuninck. De taak van havenmeester wordt aan de vrijwilligheid van enkele leden onttrokken en er wordt een vaste havenmeester in dienst genomen. Gilbert Vandecappelle, in de week tewerk gesteld bij Waterwegen is bereid ook een groot deel van zijn vrije tijd aan het water door te brengen. Hij wordt de eerste echte havenmeester van

de vereniging.

1991

Een professionele waterskiboot...

Het succes van het motorbootvaren gaat in stijgende lijn en ook de IWV ontsnapt daar niet aan. De boten worden steeds groter en krachtiger. De eerste toervaartboten doen hun intrede in de vereniging. De bestaande accomodatie is daar niet op berekent en er wordt besloten om de ligplaatsen

in de tweede haven aan te passen.

Ook worden er plannen gemaakt om bijkomende aanlegplaatsen te realiseren in het kanaal zodat grotere boten die niet in de havens terecht kunnen daar een plaats kunnen vinden. Om aan de verzuchting van de nieuwe leden-toervaarders te beantwoorden wordt een cursus ingericht over varen met een motorboot. Deze cursus wordt gegeven door ervaren lesgevers van de Landelijke federatie. Het wordt een succes en 60 cursisten schrijven zich daarvoor in.

Op het sportieve vlak worden, nu reeds traditie geworden, A en B-waterskiwedstrijden georganiseerd in de maand mei.

Tevens wordt er luidop gedacht aan de vervanging van de clubboot. Voor het eerst durft men in de IWV dromen van een echte professionele waterskiboot. De nodige fondsen worden vrijgemaakt en door een systeem van de verkoop van peterschappen kan de droom gerealiseerd worden. In de maand juli wordt de nieuwe Malibu-skiboot aan de pers en aan de leden voorgesteld. De mogelijkheden voor skiën in de IWV worden daardoor nog verruimd. Na intense opleiding van piloten klieft deze boot het water van ons dierbaar kanaal tot vreugde van menig skiër en toeschouwer.

Ook het clubhuisinterieur is ondertussen aan een grondige opknapbeurt toe. Tijdens de donkerste maanden van het jaar wordt het volledig interieur vernieuwd.

1992

Waterski in goede banen geleid. . .

Na twee jaar zoeken en werken aan een
nieuw jeugdbeleid worden enkele jongeren bereid gevonden om de kar van de jeugd te trekken. Een tot hiertoe voor IWV onbekende waterskifanaat komt de IWV-rangen vervoegen.

Jacques Verbeek, vroeger fervent waterskiër uit het Antwerpse, maar nu in

Izegem wonende, vindt de weg naar de IWV en aanvaardt de taak van waterskiverantwoordelijke in het bestuur. De  toekomst van de IWV-jongeren is verzekerd en de aflossing van de wacht kan gebeuren.

Het
skiën draait weer op volle toeren onder zijn impuls. Het enthousiasme van de jeugd is groot en in de maand augustus organiseren zij hun eerste "Roses on the Bridge" party. Dit gebeurt op het clubdomein. Met een originele formule en in het prachtig kader rond de oude ophaalbrug kent dit feest een groot succes. Het zal een begrip worden in de uitgaanswereld van de jongeren in Roeselare en Izegem.

In de zomer van 1992 worden de aanlegsteigers in het kanaal gerealiseerd. Een negental grotere boten kunnen voortaan een plaats vinden aan de kaaimuur ter hoogte van de IWV.

1993

Te Water ... in het water!

Om de twintigste verjaardag van de vereniging te vieren wordt in dit jaar een

groot spel opgezet. Daarbij treden 8 ploegen, komende uit diverse verenigingen, tegen elkaar in het strijdperk. Het hele gebeuren had plaats in de eerste binnenhaven. Niets werd aan het toeval overgelaten

om er een memorabele dag van te maken. De presentator van dienst was niemand minder dan Geert Hoste. Niettegenstaande het prachtige weer de week vooraf viel op zondag 22 augustus het hele gebeuren in het water, letterlijk en figuurlijk. In de onophoudend gutsende regen, bij hevige

ijskoude wind, streden de dapperen tegen elkaar en gaven niet op. Een verkleumde presentator en spelleider probeerden er de moed in te houden. Het spel werd tot het bittere einde gespeeld voor amper een paar honderd supporters. Wat een prachtige dag had moeten worden werd een heuse flop. De IWV hield er naast veel goede herinneringen een financiële kater aan over.

Op het waterskivlak werd er naast het organiseren van de traditionele skibeurten ook voor het eerst meegewerkt aan de sportkriebeldagen van het BLOSO onder het motto "Als het kriebelt moet je sporten."

1994

Open monumentendag in IWV . . .

In dit jaar staan enkele grote realisaties
op het programma. De reeds vroeger

geplande aanlegplaatsen in het kanaal worden voltooid en geven aan 9 grote boten plaats. Het gebruik van de clubboot wordt volledig geautomatiseerd door de ingebruikname van de "Black Box". Het varen met en het skiën achter de clubboot wordt vanaf dan volledig gestuurd en gecontroleerd door

een doordacht computersysteem. Op die manier wordt alle misbruik uitgesloten en kunnen alle ski- en vaarbeurten geregistreerd worden.


Traditioneel wordt deelgenomen aan de
Watersportdag van Studio Brussel met een eigen programma waarbij een vijftigtal skiërs gratis initiatie krijgen in het waterskiën.

De open monumentendag staat in 1994 in het teken van "Het vervoer op het water". Op de vraag van het stadsbestuur voor deelname reageert de IWV positief en werkt een programma uit met een tentoonstelling

over het kanaal van het ontstaan tot heden. Daarvoor wordt samengewerkt met het "Bestuur van Waterwegen" in Kortrijk. Het wordt naast de andere locaties in het Izegemse station één van de drukst bezochte organisaties van die dag. Een boot brengt de bezoekers van aan de centrale brug in Izegem naar de tentoonstellingstent die opgeslagen is bij het IWV-clubhuis.

1995

Toervaart maakt deel uit van IWV . .

Bij het begin van 1995 wordt de plaats van voorzitter ingenomen door Jos Bilcke, die tot dan de functie van clubsecretaris uitoefende. Johan Viaene moet door toenemende beroepsactiviteiten afhaken en kan het voorzitterschap niet langer aannemen.

De IWV die traditioneel hoofdzakelijk

een waterskivereniging is, gaat op vraag van enkele leden een  toervaartgroep oprichten. De groei van de toervaart in Vlaanderen is niet meer te stuiten en ook IWV ontsnapt daar niet aan. Onder de bezieling

en de begeestering van enkele leden die de toervaarders in het bestuur

vertegenwoordigen worden allerlei initiatieven genomen voor toervaart.


Na de in het vorig jaar gestarte inspanningen
voor het automatiseren van een aantal diensten, waaronder het clubbootgebruik, wordt er in dit jaar werk gemaakt van een degelijke toegangscontrole aan de slagboom van de slipway. Verder wordt er een nieuwe volautomatische benzinepomp geplaatst en wordt er begonnen met de aanleg van drinkwatervoorziening en elektriciteit langs het kanaal en in de haven. De bediening van dit alles gebeurt met een digitale sleutel die door een computersysteem wordt beheerd en opgevolgd.

De clubbootwerking kent dank, zij een degelijk beheer met de hulp van het "Black-Boxsysteem", een gestadige groei. Skiën achter de clubboot in IWV is een begrip geworden tot ver in de omtrek. Om jeugdige kandidaatskiërs nog beter te kunnen helpen bij het aanleren wordt een vaste skiboom in gebruik genomen. Ook dit wordt een groot succes.

1996

Het water kabbelt voort. . .

Daar de vaarreglementering veranderde was de IWV er als een van de eersten bij om aan haar leden de nodige informatie en vorming te verstrekken.

In het voorjaar
van 1996 organiseert de vereniging een cursus die voorbereidt op het examen voor het bekomen van een officiële vaarlicentie. De tijd dat iedereen zomaar mag varen is definitief voorbij. Het grote aantal cursisten is het beste bewijs dat de leden dit initiatief naar waarde weten te schatten. Niet minder dan 26 IWV-leden volgen de cursus, mede dank zij een financiële tussenkomst van de clubkas.

In ditzelfde jaar komt de vereniging uitvoerig in de pers en op de radio. In het radioprogramma van Michel Follet op Radio Donna krijgt een IWV-afgevaardigde enkele minuten spreektijd om de vereniging voor te stellen. Ook het gespecialiseerde tijdschrift voor motorbootvaren,"Nautica", besteedt een volle pagina op de binnenkant van de cover aan de Izegemse vereniging.


Op het vlak van de investeringen komt
de aanleg van water- en elektriciteitsvoorziening naar de havens tot haar voltooing. Daarmee kan IWV wedijveren met alle watersportclubs op de Belgische binnenwateren.


Stilaan wordt door de waterskiverantwoordelijken
ook luidop gedacht aan de

vervanging van de clubboot die er reeds vijf seizoenen heeft opzitten. Deze zware investering wordt dor het clubbestuur goedgekeurd en in december wordt een nieuwe waterskiboot besteld.

1997

Restauratiewerken aan de sasbrug. .


De erbarmelijke staat van het pronkstuk
van de vereniging, de oude sasbrug, was reeds lang een doorn in het oog van het IWV-bestuur. Een jarenlang aandringen bij de bevoegde overheden werpt eindelijk vruchten af. De sasbrug wordt in de zomer hersteld en gerestaureerd. Nu schittert dit juweeltje van industriële archeologie weer in zijn volle glorie tussen de twee

haventjes. Het aanbod van bredere boten blijft steeds maar toenemen en voor de tweede maal is men genoodzaakt om de aanlegplaatsen in de tweede haven te verruimen. Dit werk wordt in het voorjaar uitgevoerd zodat

tegen het begin van het watersportseizoen ieder clublid een passende plaats in de haven kan worden toegewezen.

Het waterskiën in IWV kent reeds van bij het ontstaan van de vereniging een ongeëvenaard succes. Ook nieuwe waterskidisciplines komen steeds ruimschoots aan hun trekken. De sinds kort uit Amerika overgewaaide rage van het wakeboarden krijgt in de clubwerking een vaste plaats. Daarmee is IWV één van de eerste clubs in Vlaanderen die daar aandacht aan besteed en het als een volwaardig onderdeel van de waterskisport erkent.

De waterskiverantwoordelijken
in de IWV zijn er dan ook als de kippen bij wanneer de overkoepelende federatie voor de eerste maal een Belgisch Kampioenschap in deze discipline organiseert. De voorlaatste manche van dit kampioenschap wordt op zondag 7 september in Izegem gehouden. Het wordt één van de beste wedstrijden met het meeste aantal deelnemers. De eigen leden moeten op dit kampioenschap zeker niet met blozende wangen naar huis gaan. Zij doen het voor hun eerste officiële optreden in deze discipline zeer behoorlijk. Bij de mannen belandden zij midden in de deelnemersgroep met een elfde, twaalfde en dertiende plaats op tweeëntwintig deelnemers. Bij de dolfijnen (minder dan 16 jaar) behaalt Michaël Callebert een schitterende derde plaats op 8 deelnemers.

Daarmee wordt hij meteen ook
Wets-Vlaams kampioen 1997 in deze discipline. Om dit wakeboarden op een waardige manier te kunnen trainen wordt de clubboot met de nodige professionele toebehoren uitgerust. vanaf dat moment is het wakeboarden niet meer weg te denken van ons kanaal.

In hun ijver voor een steeds betere uitrusting en accomodatie wordt rondom de havens een verhard pad aangelegd door tussenkomst van de bevoegde diensten van waterwegen. Steeds opnieuw wil IWV aan haar leden het beste aanbieden voor een zeer redelijke ledenbijdrage.

Tot slot. . .

Wat begon als een bescheiden vriendengroep groeide in 25 jaar uit tot een gigantische organisatie, die nog steeds gedragen wordt door het enthousiasme en de belangeloze inzet van een tiental mensen die geen moeite teveel vinden om van hun vereniging het beste te maken wat er op

dit vlak te vinden is langs de Vlaamse binnenwateren.


Het relaas van 25 jaar watersport in
Izegem eindigt hier, maar ook nu is men in de vereniging opnieuw aan het plannen en worden nieuwe investeringen in het vooruitzicht gesteld voor de komende jaren. In dit relaas werden alleen de hoogtepunten uit de geschiedenis van IWV aangehaald. Heel wat jaarlijks terugkerende organisaties werden hier niet vermeld. Zo zijn de traditionele opening en sluiten van het waterskiseizoen klassiekers geworden, evenals de jaarlijkse dag voor de anders-validen en de jaarlijkse verbroedering

met de sasvissers tijdens een viswedstrijd in de maand april.

Als IWV geworden is wat het nu is dan is dit eveneens te danken aan de medewerking van vele mensen en instanties. In de beginjaren is de steun van het Izegemse stadsbestuur en van de Bevoegde diensten van Waterwegen van levensgroot belang geweest voor de ontplooing van de vereniging. Ook de provincie West-Vlaanderen heeft de laatste jaren meer en meer aandacht besteed aan watertoerisme en steunde de IWV bij talrijke realisaties. Op die manier kon de Izegemse Watersportvereniging haar doelstelling getrouw blijven: de watersport democratiseren en voor iedereen

toegankelijk maken. Het talrijke ledenaantal dat steeds schommelt tussen vijf- en zeshonderd is daar wel het beste bewijs van.


Bij de viering van dit zilveren jubileum
is men in IWV fier een IWV-er te zijn.


Dank aan :

Lucien, Freddy, Dirk

Aan Pol en Lionel(+)

Aan allen die het hielpen waarmaken.

Documentatie:
Lucien Callebert, Freddy Wylein,

Jos Bilcke

Tekst:
Jos Bilcke

 

Delen